|

Udział w Programie „Państwo w państwie” – „Gdyby pobrano mi narządy, to byłby koniec…”

PrzezOlga

UCZESTNICZYLIŚMY !

Podejrzenie naruszenia Praw Pacjenta. Fundacja Ius Medicinae zaopiniowała przejmującą sprawę z programu Polsatu „Państwo w Państwie.

8 września 2024 na platformie Polsatu ukazał się odcinek programu „Państwo w Państwie” – „Gdyby pobrano mi narządy, to byłby koniec…”. Sprawa dotyczyła historii pana Andrzeja Paska, który znalazł się o krok od śmierci i którego rodzinie zaproponowano pobranie organów. Pan Andrzej jednak przeżył i mimo wczesniejszego orzeczenia przez szpital śmierci pnia mózgu, okazał się pacjentem uleczalnym. W tej sprawie zaistniało podejrzenie naruszenia Praw Pacjenta. Fundacja Ius Medicinae w osobie profesor Doroty Karkowskiej wygłosiła w programie swoją opinię dotyczącą działań prawnych w tej sprawie.

DOWIEDZ SIĘ WIĘCEJ ZE STRONY PROGRAMU ->

Opinia Fundacji Ius Medicinae w znanej sprawie z programu Polsatu, odc. „Gdyby pobrano mi narządy, to byłby koniec…”.

8 września 2024 roku Fundacja pojawiła się na antenie Polsatu w programie „Państwo w Państwie”.
Program dotyczył historii Pana Andrzeja Paska leczonego w jednym ze szpitali na udar mózgu. Stwierdzono jego śmierć (a dokładniej śmierć pnia mózgu) i zaproponowano rodzinie pobranie narządów. Po przewiezieniu Pacjenta do innego szpitala, uratowano mu życie. Sprawa została zgłoszona przez rodzinę do Sądu.
W Programie wypowiadają się eksperci z dziedziny transplantologii, prawa, medycyny a także rodzina i sam pan Andrzej.

Nasza Fundacja zauczestniczyła w programie jako Ekspert od Praw Pacjenta. Prezes Zarządu wygłosiła opinię w rzeczonej sprawie.
Śmierć Pacjenta orzeka się w toku określonej procedury , w której bierze udział zespół lekarski.
Zgoda rodziny na transplantację narządów nie powinna być tematem rozmowy bez dokonania tej procedury. Nie jest jednak taka zgoda konieczna, jest to rozmowa grzecznościowa, bowiem w polskim prawie zgoda taka jest domniemana, chyba że Pacjent wyraził orzed śmiercią sprzeciw przy świadkach bądź w formie pisemnej. Osoby, które nie chcą, by pobrano od nich narządy po śmierci, powinny za życia wypełnić deklarację określającą swój sprzeciw.

Dodatkowe materiały pod linkiem:
https://www.polsatnews.pl/wiadomosc/2024-09-08/szpital-stwierdzil-smierc-mozgu-chcial-pobrac-organy-pacjent-zyl/

Zasady poboru narządów od dawców zmarłych

W świetle polskiego ustawodawstwa kwestię zgody na pobranie komórek, tkanek lub narządów reguluje art. 4 i 5 tzw. ustawy transplantacyjnej. Przepis art. 4 omawianej ustawy stanowi, że komórki, tkanki i narządy mogą być pobierane ze zwłok ludzkich w celach diagnostycznych, leczniczych, naukowych a także dydaktycznych, które również mogą być pobierane w czasie sekcji zwłok, natomiast w art. 5 ustawodawca przyjął formę tzw. zgody domniemanej. Zgodnie z tą konstrukcją pobrania organów w celu ich przeszczepienia od osoby zmarłej można dokonać, jeśli osoba zmarła nie wyraziła za życia sprzeciwu (przeszczep ex mortuo).

Zgodnie z opracowaną przez ekspertów definicją krytyczne uszkodzenie mózgu prowadzi do rozpoznania śmierci na podstawie kryteriów neurologicznych, tradycyjnie określanej jako śmierć mózgu.
Stwierdzenie śmierci mózgu dokonywane jest w szpitalu przez komisję złożoną z lekarzy. W jej skład wchodzą specjaliści z różnych dziedzin medycyny: jeden z anestezjologii i intensywnej terapii lub neonatologii oraz drugi z dziedziny medycyny ratunkowej, chorób wewnętrznych, kardiologii, kardiologii dziecięcej lub pediatrii. Przepisy zabraniają uczestnictwa w tej komisji lekarzom, którzy mieliby następnie uczestniczyć w pobraniu lub transplantacji narządów.

Powiązane wpisy